aintafairytaleprincess:
marahil naduduwag kaming mga babae. may mga pagkakataong hindi namin kayang harapin yung totoo kasi natatakot kami kasi kadalasan naman sa isang relasyon kami yung mas nagmamahal. kaya natatakot na kaming masyadong ma-attach sa isang tao kasi alam namin na huli kami rin yung iniiwan at kami rin yung kawawa sa huli, kasi iniwan na naman kami. kaya dumarating kami sa point na kami na mismo yung gumagawa ng pader sa pagitan namin at ng mga taong mahal namin kasi natatakot kami na maging biktima na naman sa sobrang pagmamahal na kami rin ang may gawa. natatakot kaming:
- maging mundo na naman ang isang taong hindi naman pala kami papahalagahan.
- sobrang mahalin yung isang tao kasi nabubulag kami sa katotohanan at ginagawa nila kaming tanga.
- maging option na lang kasi alam nilang mahal naman sila.
- paglaruan, saktan at iwan.
- at natatakot kami na baka yung nararamdaman namin ay hindi kagaya ng nararamdaman nila para sa amin.
- NATATAKOT KAMING MASAKATAN AT MAIWAN NG TAONG GINAWA NAMING BUHAY AT MINAHAL NG SOBRA.
natatakot kaming hindi kayanin na wala sila sa piling namin. natatakot kami na sobra namin sila kailanganin pero parang basura lang kami sa kanila. natatakot lang kaming mabalewala yung aming mga pagmamahal.
dahil ang babae kapag nagmahal yan ay todo-todo kaya pag nasaktan kami ay todo-todo rin kaya nga kami nausuhan ng salitang nadadala na kami.
“A heartbreak is a blessing from God. It’s just his way of letting you realize he saved you from the wrong one.”
in my mind :D
“We can never judge the lives of others, because each person knows only their own pain and renunciation. It’s one thing to feel that you are on the right path, but it’s another to think that yours is the only path.”
1/30 older »
 
|